Een leven lang in de spotlights….. en dan ineens op een eiland!

 

Sommige mensen die met pensioen gaan vinden dat stiekem toch reuze spannend. Je bent 30, 40 jaar of soms zelfs nog langer de spil geweest in jouw organisatie, als een spin in zijn web. Ineens houdt het op en zit je thuis. En dan?

Ik ontmoet veel mensen op het prachtige Terschelling die dat letterlijk zo ervaren. De kunst is natuurlijk al dat prachtigs te zien, te ervaren en te beleven. Dat gaat lang niet altijd van zelf. Soms heb je een gids nodig die je meeneemt tijdens een fietstocht met een stevige tegenwind. Iemand die je wijst op de blauwborst, de roodborst tapuit en de putter. Eerst moet je van alles los laten om de andere kant te kunnen zien. Veel toekomstige pensionado’s kiezen bewust om de vaste wal achter zich te laten, geen vaste grond meer onder de voeten. Om op de boot te stappen en eens iets heel anders te ontdekken: de start van een geheel nieuwe levensfase.


Geleidelijk aan komt het besef dat er een heel ander leven mogelijk is. “Less is more”. Er is veel te ontdekken en heel veel moois te beleven. Terschelling is voor mij thuiskomen, rust, ruimte, natuur, weidsheid, eindeloos strand en helemaal jezelf kunnen zijn met een lekker glas wijn en goed gezelschap.

 

Er komt veel tijd en ruimte om van dat alles te genieten. Kortom, gun jezelf zo’n eiland, spring heerlijk in de verkwikkende zee en laat de stroom je een eindje meenemen. Om daarna te landen op het mooie brede strand, weer vaste bodem onder je voeten te krijgen. Heb het nog heel lang heel goed.

 

Boudewijn Waarbroek
Senior trainer bij Stavoor

Terug