Limburgse ups en downs

Sibbe, Zuid-Limburg, begin mei.

Na een koude start van de meimaand, breekt eindelijk de zon door. Precies op tijd voor mij en zo’n 30 andere fietsers en wandelaars. Op zondag staat de Krijtland Classico op de agenda. Zo’n 10 jaar geleden gingen neef Willem en zijn partner Maureen voor het eerst met wat vrienden en familie naar Zuid-Limburg om de heuvels te bedwingen. Inmiddels verzamelen zich zo’n 20 wielrenners en 10 wandelaars, meest 50+ers, op vrijdag of zaterdag op de camping in Sibbe. We maken zaterdag al een proeftochtje van zo’n 45 km, met het eerste venijnige klimmetje.

Daarna is het een gezellige boel op de camping. Uit alle tenten en caravans komt er wel wat lekkers tevoorschijn: biertjes, thee, zakken chips, nootjes.
Levendige gesprekken van mensen die elkaar vaak een jaar niet gezien hebben.

Gezellig boel op de camping.

Zo vertelt Chris, in zijn jeugd een topsprinter en altijd veel blijven sporten, dat hij net uit het ziekenhuis komt wegens hartproblemen. Gelukkig viel het mee, maar de schrik zit er in. In plaats van thuis te zitten kniezen, kiest hij voor de Limburgse gezelligheid en afleiding. Zijn dochter Janneke en twee kleinkinderen komen even op bezoek. Hilke, de jongste van 8, sleept al snel en paar ‘oude bokken’ mee om te volleyen. Ze is pas gestopt met basketbal en wil nu op trampolinespringen. Of wordt het toch volleybal? In m

ijn linkeroor vang ik een gesprek op tussen drie vrouwen: over de ongemakken van de overgang en wat doe je om goed in slaap te komen? Miranda heeft een paar jaar geleden haar man verloren en is nu bezig haar huis te verkopen. Een spannende, ingrijpende periode. Marian heeft haar voet verstuikt en baalt ervan dat ze niet mee kan wandelen. Ze regelt snel dat ze alsnog aan kan schuiven bij een verjaardag van een vriendin. Maaike en Jan tonen trots hun mini-retro-vintage-caravan, helemaal in de stijl van de jaren 70, compleet met Crosley-pickupje. Nicht Lia vertelt over de zorg voor haar zus, die strijdt tegen kanker. Haar ervaring als fysiotherapeute, met bijscholing oncologie, komt goed nu goed van pas. En Corry, zo goed als hersteld van een burnout, trekt zich even een uurtje terug. Die les heeft ze wel geleerd: op tijd even rust nemen.

 

Zondag om half 11 staat 20 fietsers startklaar bij café Aan de kirke in Sibbe. De eerste 30 kilometer zijn relatief rustig, de Kruisberg is de enige pittige klim. In Holset, bij het prachtige kerkje, zoeken we een plekje op het terras en wachten tot de wandelaars aansluiten. De traditie is om hier te genieten van de allerlekkerste Limburgse vlaai.

De wandelaars komen aan in Holset.

De vlaai is besteld!

Daarna begint het echte klimwerk, Wolfshaag, Beusdal, de Schilberg bij Slenaken en de kuitenbijters in Banholt, Bergenhuizen en Mheer. Au au au. Momenten waarop je bijna stilstaat en het hoofd zegt: stop er toch mee. Daarna nog een uur relaxed door het Limburgse land peddelen. Ruimte voor een gesprekje met degene die toevallig naast je fietst. En de voldoening als we na 85 km de finish, het café in Sibbe, bereiken. Natuurlijk drinken we er een pintje op, een Kwaremont, beter bekend als een van de ‘pukkels’ in de Ronde van Vlaanderen.

 

Bijkomen met Kwaremont in café Aan de Kirke.

Op de terugreis verbazen we ons erover hoe bijzonder dit weekend is. We hebben allemaal mensen om ons heen die tobben met gezondheid, of we hebben zelf iets onder de leden. En toch zijn hier 30 mensen bij elkaar die kiezen voor de gezonde kant van het leven. Hoe groot is de kracht van het samen actief bezig zijn! De voldoening over de sportieve prestatie en de voldoening over de mooie ontmoetingen en de verbondenheid met al deze mensen vechten om voorrang. Ik hou het op een gelijkspel.

Wim Ballemans,
Trainer/adviseur Stavoor

 

 

 

Terug