Mooie momenten en ontmoetingen verzamelen wie doet ermee?

Wie zou je graag weer eens terug willen zien?
Waar zou je dan met name benieuwd naar zijn?
Waar zijn mooie momenten en ontmoetingen te vinden?

Vorig jaar had ik een uitnodiging voor een reünie van mijn middelbare school van ruim 40 jaar geleden. Allerlei gedachten gingen door mijn hoofd: kan ik eigenlijk wel; heb ik wel zin; ik woon er ruim 60 kilometer vandaan; ik zie allang niemand meer uit die tijd, zodat ik er alleen naar toe moet. Uiteindelijk begon het toch te kriebelen: hoe zou het verder gegaan zijn met een aantal mensen waar ik wel nieuwsgierig naar ben? Zouden er zelfs nog docenten kunnen zijn? Wat herinner ik me nog van de gebouwen en het schoolplein? Ik ben gegaan. Het leukste vond ik dat mijn jeugd weer ging leven. Allerlei beelden, verwachtingen en twijfels over mezelf kwamen weer langs. De mooiste ontmoeting was met een man, die ik me herinnerde als een verlegen, rustige en bescheiden jongen en die nu bij de kennismaking zei; ’Ik verzamel mooie momenten en ontmoetingen en daarom ben ik hier!’

Een paar jaar geleden had ik een reünie van mijn oude voetbalclub. Ik wilde hier graag naar toe en wilde weten of iemand, die veel voor mij in mijn jeugd betekend heeft, ook zou komen. Toen ik de organisator belde en vroeg of deze persoon zich aangemeld had, kreeg ik als antwoord dat hij aangegeven had hier geen behoefte aan te hebben. Ik heb hem gebeld en gezegd dat ik hem heel graag terug zou zien, omdat ik hem heel dankbaar ben voor wat hij voor mij betekent heeft. Hij gaf aan dat die periode voor hem afgesloten was en dat hij geen behoefte meer had aan deze contacten. Mij hield toen de vraag bezig; zal deze door mij ooit geliefde persoon geen mooie momenten en ontmoetingen meer verzamelen?

Vorige week woonde ik een theater- en zangvoorstelling bij van bewoners van het AZC uit Zeist. Zij hadden een voorstelling in elkaar gezet met mooie en positieve verhalen. Verhalen over hun jeugd en de ontmoetingen met mensen hier in Nederland die voor hun de moeite waard zijn. Na afloop kwamen de spelers het publiek in voor een praatje en een reactie op hu voorstelling; wat een prachtige ontmoeting had ik met ze en wat een dierbaar moment.

Ik ben niet zo’n mensenmens’ gaf een deelnemer pas geleden aan bij de start van een 5-daagse Pensioen in Zicht training. ‘Zo’n week in een groep vindt ik wel spannend hoor’. Na een intensieve week met elkaar vol met uitwisselingen en nieuwe ervaringen vertelde dezelfde persoon bij de evaluatie
‘Na deze week weet ik niet zo zeker meer of ik geen mensenmens ben.’

Ontmoetingen op het strand van Terschelling

Ontmoetingen op het strand van Terschelling

Ik wil zelf heel graag op vele plaatsen mooie momenten en ontmoetingen blijven verzamelen….en heb het sterke vermoeden dat de persoon in het laatste voorbeeld zich bij mij heeft aangesloten!

Frans Hoeke, trainer adviseur Pensioen in Zicht

Terug