Tante nonneke, tante Joke

Mijn vader stierf toen ik 10 was. De darmkanker met uitzaaiingen naar de lever werd pas ontdekt toen hij geelzucht kreeg: te laat. Hij liet een ontredderde vrouw met 6 kinderen achter. Mijn moeder ging voor haar 60e dementeren en stierf toen ze 68 was. Geen succesverhalen dus. Binnenkort word ik zelf 60. Dat is toch zo’n moment waarop je even terug-, vooruit en om je heen kijkt. Ik kan mijn ouders niet samen gelukkig 90 zien worden. Ik zal niet meemaken dat ze tot op hoge leeftijd hun eigen potje koken. Dat ze er, ondanks gebreken, het beste van maken. Of dat ze worstelen met ouder worden, de afhankelijkheid en de mensen om je heen die wegvallen. Dat ze steeds meer een beroep op mijn broers en zussen en mij doen.

Volgens hoogleraar geriatrie Marcel Olde Rikkert worden de verschillen tussen mensen steeds groter naarmate ze ouder worden. Ouderen kunnen overlopen van wijsheid en levenslust. Of juist verstard en verbitterd raken. Hoe zouden mijn ouders zijn geweest als ze nu nog zouden leven? Ik zal het nooit weten. Ik heb geen voorbeeld, ik zal niet van dichtbij meemaken hoe dat is, echt oud worden.

Tante Nonneke, tante Joke Tante Nonneke, tante Joke 1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarom is het zo bijzonder dat mijn tante Joke nog leeft. Ze is een zus van mijn vader en bijna 85 jaar. Rond haar 25e is ze in het klooster getreden. Een nonneke dus, zoals we dat in Brabant zeggen. Het grootste deel van haar leven heeft ze als wijkverpleegkundige in Zeeuw-Vlaanderen gewerkt. Sinds een jaar of 15 is ze terug in het klooster in Dongen. En de laatste 10 jaar maakt ze weer onderdeel uit van mijn leven. Tante Joke is een bijzondere vrouw. Veel neven en nichten, ook van de generatie 20-ers en 30-ers, kloppen regelmatig bij haar aan.  Ze heeft een open mind, is nog steeds leergierig en heeft een levenslust die je zelden ziet bij 80-plussers. Laatst ging een nicht van mij een dagje op pad, tante Joke mocht kiezen waar naar toe. De nieuwe Maasvlakte was haar verrassende keuze. Ze heeft veel meegemaakt, veel verloren, veel teleurstellingen moeten verwerken. Het heeft haar alleen maar sterker, wijzer en liefdevoller gemaakt. En ze blijft zoeken naar haar weg om een goed mens te zijn. Ze zit boordevol herinneringen aan vroeger, dingen die ik niet meer aan mijn ouders heb kunnen vragen. Het is een genot om zo iemand dicht in de buurt te hebben. Als mijn tante op deze wijze oud kan worden, waarom zou ik het dan niet kunnen? Over inspirerende mensen gesproken!

Wim Ballemans, trainer/adviseur Stavoor

Terug