Terschelling is niet voor watjes

Dertien mensen komen schoorvoetend binnen.
Willen ze hier wel zijn?
Het eiland verovert hun harten
De maan laat zich niet zien.

De magen gezond gevuld, vervult hun stoutste dromen
Maar waarvoor zijn ze eigenlijk gekomen?
Het werkzaam leven gaat stoppen, vrijheid ligt aan hun voeten.
Zelden hoorde ik zo vaak het woordje ‘moeten’.
Schoorvoetend komen ze naar voren, met grappen en grollen
verborgen verdriet als zand in de schoen.
De ogen worden wakker, de tongen komen los.

PIZ Terschelling is niet voor watjes
De duinen zijn steil
Het strand bezaaid met rotzooi
De juf blijft vragen stellen

 

Het snurken is luid
De tongen steeds losser
De stilte
Kleur
Muziek
Dansen en sjansen

 

 

 

 

 

PIZ op Terschelling is niet voor watjes
Je hoort wat je hoort
Het hart klopt nog
De suiker in toom
De pijn soms even vergeten
De liefde onder de loep
Au.

Elk moment houdt iets op
En start iets nieuws.
Schoorvoetend hoor ik een plons in het water.
Lichtere terugreis

PIZ op Terschelling is niet voor watjes.

 

Lieneke Akkerman, trainer-adviseur Stavoor

 

 

Terug