Wat maakt ons kennelijk blij?

Ik kreeg Het boek van vreugde cadeau. Dit boek gaat over de ontmoeting tussen de Dalai Lama en Desmond Tutu.

In het hoofdstuk Onze grootste vreugde benoemt Desmond Tutu dat we nergens zo blij van worden als van iets goeds doen voor anderen. Is het echt zo simpel? Hoeven we enkel onze ruimhartigheid te activeren? Volgens hem zitten wij zo in elkaar, wij zijn geprogrammeerd om begaan te zijn met anderen. In Afrika noemen ze dat Ubuntu; ik ben omdat wij zijn.
Het boek kreeg ik van mijn vrouw Marianne. Ik vroeg haar wat het haar deed nu ze zag dat ik er zo van genoot? Ze toverde een glimlach op haar gezicht en moest even naar woorden zoeken. Dat vertelde mij genoeg. Het boek zet mij aan het denken, klopt dit voor mij, zie ik dit in mijn omgeving terug?

Eind maart, met het prachtige weer, maakte ik een ommetje door mijn woonwijk. Bij een grote speelplaats zag ik een paar mensen aan het werk. Ze leggen een vlindertuin aan voor de wijk, een mooie rustige plek tussen de woningen en de speelplaats. Een uitgelezen kans om even te vragen, wat het hen zelf doet om dit voor de wijk te doen. Beide geven het antwoord dat het hen een goed gevoel geeft om iets moois toe te voegen aan de wijk.

Ik ontkom er niet aan om deze vraag ook aan mezelf te stellen. Kan ik een moment terughalen, waarbij de ander teruggaf dat ik echt wat voor die persoon betekend heb? En wat deed het met me? Al mijmerend kwam ik bij de ervaring van zaterdagochtend. Ik trainde een hardloopgroep. Na afloop kreeg ik een applausje. Mensen waren blij dat ze, ondanks het vroege tijdstip, toch gekomen waren. Ze genoten om met elkaar de training te ondergaan. En ja, ik werd blij van deze erkenning.

Ook op het werk kun je echt iets betekenen voor anderen, heb ik bemerkt. In februari mocht ik een train-de-trainer verzorgen voor mensen in de kortdurende zorg. De deelnemers hadden er vooraf flink tegen op gezien: ‘Naast al ons reguliere werk moeten we ook nog trainingen gaan verzorgen.’ Ook ik voelde vooraf dit signaal. Hoe kon ik er toch een interessante en leerzame training van maken? En wat blijkt: na afloop waren de deelnemers blij dat ze het gevolgd hadden en zagen uit naar de trainingen die ze zelf zouden gaan geven.

En dit sprongetje maakt mij dus weer blij.

Ik ben benieuwd naar een reactie van u als lezer.

Welke ervaring heeft u, wanneer u iets goeds hebt kunnen doen voor een ander?

Reactie mag naar fhoeke@stavoor.nl

Frans Hoeke

 

 

 

 

 

Terug